Waar zijn alle normale, ik zou bijna zeggen huis- tuin- en keukenzwembaden gebleven? Met dit mooie weer kun je eigenlijk nergens naar toe met je kind, waar je niet meteen bang hoeft te zijn voor blauwalgen of overdekte palmen.
Een gewoon ordinair buitenzwembad. Op loopafstand is er in elk geval niets. Op fietsafstand ook bijna niet of je moet hijgend en puffend aan willen komen, ja dan is er binnen een straal van 30 kilometer vast wel iets te vinden.
Jammer hoor. Ik weet nog goed hoeveel pret we als kind in dat soort dorpse zwembaden altijd hadden. Alle buurtkinderen waren daar te vinden, het was net zoiets als de kermis. Je hoort een hoog meisjesachtig gegil en je denkt, hé is dat niet Marliesje? Of je krijgt een bal tegen je hoofd en dan weet je wel dat het dat rotjoch uit de andere straat is…
Bij gebrek aan beter neem ik mijn kinderen mee naar het centrum, waar ze van die grappige fonteintjes hebben, die onverwachts uit de grond spuiten.
En aangezien Fafa toch niets weet van al dat heerlijks hierboven, geniet hij met volle teugen van dit simpele waterfestijn.
De eerste keer hadden we het nog niet goed in de smiezen. Dus speelde hij naar hartelust in zijn spijkerbroek, t-shirt en schoenen tot alles drijfnat was, hij ettelijke liters water mee moest zeulen en we een klein probleempje hadden bij het vertrek. Ik zag dat andere gezinnen een stuk meer ervaring hadden, want uit hun buggytas kwam een zwembroekje en een handdoek en ik dacht aha…we doen gewoon net of we in het zwembad zijn en waarom eigenlijk niet? Dus nu “zwemt” Fafa met andere dorpskindjes op het droge en worden ze net zo nat en hebben evenveel plezier.
Eén echt voordeel: ze hoeven geen zwembandjes om…dus kun je als ouder wat meer ontspannen van je colaatje en je spelend kind genieten…
En buitenzwembaden, ach dat is geweest…
