Lieve Fafa, als je ooit later groot bent, dan hoop ik dat je dit ook leest. Dat je later, als de tijd ervoor rijp is, mij leert kennen. Weet dat ik niet alleen maar een mama ben, maar ook een mens die zoekende is, naar perfectie en die keer op keer tot de conclusie moet komen, dat die perfectie altijd weer net buiten mijn bereik ligt. Dat ik dus een mens ben, die nog heel veel moet leren over het leven en over mijzelf.
Ach, nu is dat nog toekomstmuziek. Nu ben ik voor jou natuurlijk de enige echte Supermama. De mama, die altijd voor je klaar staat. Die elk pijntje afkust, die de tranen van je gezichtje veegt, die je straf geeft als je dat (hopelijk) verdient, die probeert om je zo goed mogelijk op te voeden en liefde te geven.
De enige echte mama voor jou. Heerlijk is dat absolute vertrouwen dat ik van jou krijg. Ik zal proberen er zo intens mogelijk van te genieten, want er komt een moment, dat je een realistischer kijk op de dingen krijgt. En dan kom je erachter, dat deze Supermama, eigenlijk maar heel gewoon is, en heel vaak steken laat vallen, wat jou betreft. Ik hoop dat tegen die tijd, onze band zo sterk ik, dat we dat met een schaterlach overleven, zoals we dat nu eigenlijk ook al doen.
wat ongelooflijk mooi geschreven!
Dank je voor je compliment? Ik ben maar net begonnen, snap nog niet goed hoe wordpress werkt. Mag ik vragen hoe jij mij gevonden hebt? gr. assyma
je kan via “tag” ook bepaalde onderwerpen aanklikken die je dan ziet verschijnen. ik vermoed dat het via ‘moeder’ is dat ik je blog ontdenkt heb
Ik kom hier via Maaike en ook ik moet zeggen dat dit wel heel erg mooi geschreven is.
Mooi en vooral herkenbaar.